• Pim

Het verhaal achter het etiket

Hoera. Vakantie. Lekker ontspannen. Even geen stress. Genieten van zon en lekkere wijn. Althans, dat is de theorie. Nu de praktijk. Daar sta je dan. Je bent verdwaald. In een supermarkt met het formaat van een bungalowpark.

Een zaak zonder pindakaas. Maar wel met plastic schaaltjes vol ingewanden bij de vleeswarenafdeling en verderop compleet uitgedroogde, al heel lang vergeten groenten. Daar schuifel je dan met je lege mandje richting kassa’s. En dan... Yessss! Jij en die kassa’s worden alleen nog gescheiden door een paar vierkante kilometer wijn!. Halleluja!

Of bij nader inzien: O.M.G.!!! Want wat zijn het eigenlijk voor wijnen? Zoals wettelijk verplicht staat er een hoop informatie op de etiketten. Alcoholpercentage, herkomst, flesvolume, bottelaar en geografische aanduiding, zeer nuttige informatie. Maar kolere, welke druif groeit er ook alweer in Cinque Terre. En Veneto was dat niet hetzelfde als Venetië? De Roero, natuurlijk heb ik ervan gehoord, maar waar lag dat ook alweer. Taurasi, is dat een druif?


- LEUK HOOR! MAAR HOE ZIT HET NU MET DE VERHALEN?-


Gelukkig heeft de wijnboer een uitgelezen manier om onze aandacht te trekken. Het etiket. Het visitekaartje van de wijn. Ze zijn er in elk geval in alle soorten en maten. De klassieke, vaak met een afbeelding van een wijnkasteel. De schreeuwerige, vaak uit de nieuwe wereld, waar klassiek domweg nog niet bestaat. De chique, met veel krullen. Of de minimalistische, waar alleen “VINO!” op staat. De barokke, de (post)moderne, de gothische, de art deco, ach, vul een term in en je vindt er wel een etiket bij.

En dan heb je ook nog het “etiket met het verhaal!”. Op het etiket staat een afbeelding van een markant gebouw. Een pentekening. Een schilderij. En die taferelen, die zeggen iets over de wijn die je gaat nuttigen. Vaak zijn het hele leuke en interessante verhalen. En ik ben nu op zoek naar die mooie verhalen achter het (Italiaanse) wijnetiket.


Denk b.v. aan de “Est! Est!! Est!!! di Montefiascone.” De knecht van een Duitse bisschop werd in 1111 naar Rome gestuurd. Zijn baas zou hem later volgen, maar de knecht moest vast uitkijken naar een geschikte slaapplek. Als hij een goede herberg had gevonden, zou hij “Est”, vrij vertaald “deze”, op de deur schrijven. Vond hij er een waar ook nog goede wijn werd geschonken, zou hij “Est! Est!!” op de deur zetten. Bedenk wel, het was 1111, er was dus geen mobiel bereik en ook accu’s opladen ging moeizaam. Vandaar deze wat omslachtige manier van werken. Maar goed, de bisschop vertrok op enig moment ook richting Rome, tot hij bij Montefiascone bij een herberg aankwam waar op de deur stond: “Est! Est!! Est!!!”. Naar verluidt is de beste man er de rest van zijn leven gebleven. De wijn is nog steeds te koop, op het etiket zie je vaak een bisschop te paard, of andere afbeeldingen uit het verhaal. Hieronder een paar iets minder uitgebreide voorbeelden. Heb je een tip, graag foto en verhaal mailen naar pim@vinifabrini.com , dan zet ik ze op mijn site (met bronvermelding)

Alvast bedankt!


PASSIMENTO


Op het karakteristieke etiket van de Passimento (wijnhuis Pasqua) zien we duidelijk een deel van een muur, waarop teksten staan. En ja, dat is een verwijzing naar de “stad van de liefde” Verona. Daar vinden we het balkon van Romeo & Julia! En wie daar wel eens geweest is herkent ongetwijfeld de muur waarop allerlei namen en teksten over de liefde geschreven staan. Dat was dus een bron van inspiratie voor de makers van het etiket van de wijn, waarvan de druiven uit Noord-Italië (regio Valpolicella) komen. En het belangrijkst: De wijn is met liefde gemaakt! Volkomen logisch als je wijn Passimento heet.


TATOR


Voor mij is dit dus een voorbeeld van een lelijk etiket, waar heerlijke wijn achter schuil gaat. Allereerst de naam Tator. Dat is een God uit de regio's Apulië en Calabrië, Zuid Italië dus. Daar komt de wijn ook vandaan. Op het zwartwitte etiket zien we een pentekening van twee handen. Dit zijn de handen van de wijnboer, en ze staan voor het harde werk dat er is verricht om een zo mooi mogelijke wijn te creëren. Ja, als je dat dan weer weet, ga je zo’n plaatje toch weer heel anders bezien. Feit is dat de Tator primitivo een heerlijke, krachtige, fruitige wijn is, zeer de moeite waard!

65 keer bekeken

© 2020 by Vini Fabrini - pim@vinifabrini.com